سفارش تبلیغ
صبا ویژن
روزى دو گونه است : روزیى که آن را جویى ، و روزیى که تو را جوید و اگر پى آن نروى راه به سوى تو پوید . پس اندوه سال خود را بر اندوه روز خویش منه که روزى هر روز تو را بس است . پس اگر آن سال در شمار عمر تو آید ، خداى بزرگ در فرداى هر روز آنچه قسمت تو فرموده عطا فرماید و اگر آن سال در شمار عمر تو نیست ، پس غم تو بر آنچه از آن تو نیست چیست ؟ و در آنچه روزى توست هیچ خواهنده بر تو پیشى نگیرد ، و هیچ غالبى بر تو چیره نشود ، و آنچه برایت مقدر شده تأخیر نپذیرد . [ این گفتار پیش از این در آنجا که سخن از این باب بود گذشت لیکن در اینجا روشن‏تر و گسترده‏تر است ، بدین رو بر قاعده‏اى که در آغاز کتاب نهادیم آن را از نو آوردیم . ] [نهج البلاغه]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :15
بازدید دیروز :2
کل بازدید :19514
تعداد کل یاداشته ها : 22
99/8/9
8:37 ص

 شعر «شانه ­های تو» از خانم خدیجه پنجی انصافا زیباست مخصوصا که حال و هوای دلها هم رمضونیه !

(دو، چهار، چهار، سه، چهار)، منزل خداست؟

الو! سلام؛ این منم، مزاحمی که آشناست

هزار دفعه این شماره را دلم گرفته است

ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست

شما که گفته ­اید پاسخ سلام واجب است

به ما که می ­رسد، حساب بنده ­هایتان جداست؟

الو! دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابی از دل من است یا که عیب از سیمهاست؟

خدا! صدای تو نمی­ رسد، کمی بلندتر

صدای من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟

اگر اجازه می ­دهی برات درد دل کنم

شنیده­ ام که گریه بر تمام دردها شفاست!

خدا مرا بغل کن، کمی نوازشم بده

حضور دستهای تو، عجیب گرم و باصفاست!

سر مرا به شانه ­ات بگیر تا سبک شوم

پناهگاه این دل شکسته شانه ی شماست

خدا مرا ببخش باز هم مزاحمت شدم

دوباره زنگ می ­زنم، دوباره تا خدا، خداست!